z podróży

Tureckie historie - Historia I - Halikarnas

Czas zaciera pamięć i ukrywa miejsca, w których kiedyś tętniło życie społeczności zdanych na własne siły i narażonych na niebezpieczeństwa samej natury czy ekspansję rozrastających się wokół cywilizacji...
Nie uniknęli również tego losu starożytni Grecy, którzy rozpoczęli około 800 roku p.n.e. kolonizację Azji Mniejszej. Ruch emigracyjny z rodzimej Hellady spowodowany był głównie poszukiwaniem nowych ziem uprawnych, surowców i miejsc nadających się do zamieszkania, w czym najbardziej ekspansywne były greckie polis Megara, Korynt, Argos i Ateny.  Na wschodzie kolonizowano północne wybrzeża Morza Egejskiego: Potidea, Abdera. Cieśniny: Hellespont (Kardia, Abydos) i Bosfor (Byzantion, Chalcedon). Wybrzeża Morza Czarnego: Odessus, Tomis (dziś Konstanca), Tyras u ujścia Dniestru, Olbia u ujśca Dniepru, Teodozja na Krymie, Tanais u ujścia Donu. Na północnych wybrzeżach Azji Mniejszej powstały kolonie: Heraklea, Sinope, Trapezunt. Na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego: Ardos, Byblos, Sydon, Tyr. Na Cyprze - miasto Salamina. Najdalej na południu, na wybrzeżu Afryki założono Naukratis (u ujścia Nilu), Kyrene i Apollonię.
Niemożliwym jest szybkie rozpoznanie tak rozległego obszaru, który w obecnych czasach zajmowany jest przez wiele państw europejskich, bliskowschodnich, Turcję i Egipt. Zatem podróż koncentrowała się na starożytnych aglomeracjach wzdłuż zachodniego wybrzeża Anatolii i północnych oraz centralnych rejonach Turcji. Początkiem tej fascynującej podróży była mapka z naniesionymi miejscami "siedmiu cudów" świata starożytnego. Po Olimpii, Rodos, Egipcie (piramidy i latarnia morska na Faros) przyszedł czas na Świątynię Artemidy w Efezie i Mauzoleum w Halikarnas. Halikarnas (obecnie Bodrum) założyli koloniści greccy z Argos. W VIII wieku p.n.e. miasto wstąpiło do heksapolis, związku sześciu miast doryckich razem z Lindos, Kamejros i Ialissos leżącymi na wyspie Rodos oraz wyspą Kos i Knidos. W VI wieku p.n.e. miasto trafiło pod panowanie lidyjskiego króla Krezusa, by ostatecznie zostać zagarnięte przez Persów. W IV wieku p.n.e. gdy zmarł władca Karii Mauzolos, jego żona, a zarazem siostra Artemizja II nakazała wybudować grobowiec dla swojego męża słynący z piękna i doskonałości architektonicznej.  Według Pliniusza Mauzoleum składało się z wysokiej prostokątnej podstawy, na której znajdował się otoczony kolumnadą. (czyli perystylem) wewnętrzny dziedziniec. Kolumnadę tworzyło 36 kolumn, które podtrzymywały 24-stopniową piramidę. Na szczycie piramidy umieszczono rzeźbę przedstawiającą czterokonny rydwan (kwadrygę), powożoną przez Mauzolosa i jego małżonkę Artemizję. Całkowita wysokość struktury miała wynosić około 42 metrów.  Mauzoleum górowało nad Halikarnasem przez wiele wieków, zostało zaliczone do siedmiu cudów świata antycznego. Powodem, dla którego starożytni autorzy wymieniali tą budowlę wśród najważniejszych architektonicznych osiągnięć ludzkości, nie były rozmiary Mauzoleum, ale jego harmonia i wspaniałe zdobienia. Mauzoleum w Halikarnasie było drugim, po piramidzie Cheopsa w Egipcie, najdłużej zachowanym z siedmiu cudów świata, ponieważ w stanie nienaruszonym zdobiło Halikarnas przez co najmniej 1500 lat.

Do atrakcji turystycznych Bodrum zalicza się również antyczny teatr, zlokalizowany na zboczu wzgórza Göktepe, którego widownia skierowana jest w kierunku morza - z widokiem na port, Zamek Świętego Piotra i pobliskie wyspy. Teatr został zbudowany w okresie hellenistycznym, najprawdopodobniej w IV wieku p.n.e. Posiada cechy charakterystyczne dla teatru z okresu klasycznego, przykładowo ściany parodosów skręcają do wnętrza, a widownia, o średnicy około 57 metrów, ma kształt podkowy. Całość przypomina teatr w Epidauros w Grecji.

następna historia

Galeria

2018
 

Bodrum-Halikarnas, Mauzoleum






 


2018
 

 Bodrum-Halikarnas, teatr






2018
 

Brama do miasta w Halikarnasie


   
.